کلینیک فیزیوتراپی تخصصی هدی (ولنجک)

فیزیوتراپیست دکتر مجید داستانی

فیزیوتراپیست دکتر مجید داستانی

کلینیک فیزیوتراپی تخصصی هدی (ولنجک)

فارغ التحصیل فیزیوتراپی از دانشگاه علوم پزشکی شیراز
دکترای حرفه ای فیزیوتراپی از اسپانیا
فیزیوتراپیست سابق تیم های ملی کشتی و راگبی

فیزیوتراپیست کنونی تیم‌ملی وزنه برداری
عضو انجمن فیزیوتراپی امریکاAPTA
عضو انجمن فیزیوتراپی ایران IPTA
فیزیوتراپیست نمونه نظام پزشکی در سال 1395

دارای مدارک توانبخشی تخصصی ستون فقرات،اسکولیوز و ضایعات نخاعی از ژاپن
دارای مدرک درمان SEITAI از ژاپن

درمان تخصصی آسیبهای ورزشی
درمام تخصصی بیماریهای ارتوپدی و مغز و اعصاب بر اساس متدهای روز دنیا
استفاده از تکنیکهای درمان دستی به ویژه ریلیز (آزادسازی)عضلانی بهترین روش درمان نقاط ماشه ای

کلینیک فیزیوتراپی تخصصی هدی: تهران،ولنجک،بالاتر از اجلاس سران،انتهای یمن،جنب شیرینی کوک،ساختمان سبز،طبقه اول واحد 3
021-26800915-26800905 09120394936
09033306777

تلگرام : dr_majid_dastani@

شبکه تلگرام:drdastaniphysio@

اینستاگرام(ویدئوهای تخصصی):dr.dastani.physio@

تماس از طریق تلگرام و واتس اپ نیز امکانپذیر می باشد

همراه ما باشید با شبکه فیزیوتراپی telegram.me/drdastaniphysio
**پذیرش بیمار در منزل در محدوده غرب و شمال غرب و شمال (زعفرانیه،تجریش،الهیه و...) تهران به صورت محدود انجام می پذیرد

۲۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «درد زانو» ثبت شده است

بافت همبندی نواری شکلی به نام نوار ایلئوتیبیان از ماهیچه‌ای در قسمت خارجی مفصل ران منشأ گرفته و پس از عبور از ناحیه خارجی زانو به قسمت فوقانی درشت نی منتهی می‌شود.

ساییده شدن این نوار به قسمت برجسته تحتانی استخوان ران باعث التهاب و درد در سمت خارجی زانو می‌شود. این اتفاق بیشتر اوقات هنگام دویدن رخ می‌دهد. سفت بودن این نوار، سفت بودن ماهیچه‌های ران و لگن، متفاوت بودن اندازه پاها و دویدن روی سطوح شیبدار نیز باعث بروز این حالت می‌شود. حرکات زیر به برطرف شدن این حالت کمک می‌کند.

حرکت اول:
پاهای خود را به حالت ضربدری قرار داده و خم شوید و سعی کنید انگشتان پای خود را لمس کنید. 30 ـ 15 ثانیه در همین وضعیت بمانید و بعد به حالت ایستاده باز گردید. 3 بار این حرکت را تکرار کرده و بعد جای پاهایتان را عوض کرده و مجدد این کار را تکرار کنید.




حرکت دوم:
در کنار دیوار به پهلو بایستید و یک دست را به دیوار تکیه دهید پایی را که دورتر از دیوار قرار گرفته است از مقابل پای دیگر به حالت ضربدری عبور دهید. دقت کنید که کف هر دو پای شما روی زمین قرار گیرند. مفصل ران خود را به سمت دیوار خم کنید. 15 ثانیه این کشش را حفظ کنید. پس از این که این حرکت را 3 بار تکرار کردید جای پاها را عوض کرده و حرکت را مجدد تکرار نمایید.

حرکت سوم:
رو به دیوار ایستاده و هر دو دست خود را همسطح چشمانتان روی دیوار قرار دهید. یک پا را عقب‌تر قرار دهید و پاشنه آن را به زمین بچسبانید. پای عقب‌تر را به سمت داخل بچرخانید و به آرامی به سمت دیوار خم شوید تا در پشت ران کشش را احساس کنید. 30 ـ 15 ثانیه در همین حال بمانید. این حرکت را 3 بار در هر پا تکرار کنید.






                                 


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ آذر ۹۷ ، ۱۰:۲۳
دکتر داستانی

اغلب مردم با دید تردید به لیزر می نگرند و گاهی حتی انرا با اشعه رادیواکتیو مقایسه می کنند در حالی که لیزر های استفاده شده در فرایند های طب فیزیکی  و توانبخشی بسیار ایمن و بدون خطر می باشند  و تنها خطر آن  برای چشم در نگاه مستقیم به پروب لیزر می باشد که به همین جهت برای بیماران در حین انجام لیزردرمانی عینک مخصوص داده می شود و یا از انها خواهش می شود چشمان خود را ببندند. 

 

فواید استفاده از لیزر خصوصا لیزر های پر توان به حدی است که استفاده از ان جواب دهی بیماران را به شکل شگرفی افزایش داده است.

 

مزایای لیزر درمانی

 

کاهش درد و التهاب بدون عوارض جانبی

لیزر تراپی با کمک فرایندی به‌نام فتوبایومدولاسیون انجام می‌شود. در طی این فرایند فوتون‌ها وارد بافت شده و با سیتوکروم c در میتوکندریا ارتباط برقرار می‌کنند. این تعامل باعث شکل‌گیری زنجیره بیولوژیکی می‌شود که منتهی به افزایش متابولیسم سلولی و کاهش درد و التهاب می‌گردد. لیزر درمانی برخلاف داروها می‌تواند بدون عوارض جانبی نامطلوب موجب کاهش درد ‌شود. نکته مهم دیگری که باید خاطرنشان کرد این است که طبق اظهارات بیماران لیزر درمانی موجب تسکین طولانی‌مدت درد می‌شود. با وجود این‌که بسته به شدت بیماری ممکن است تعداد درمان‌های مورد نیاز متقاوت باشند اما بسیاری از بیماران اغلب بعد از تنها ۲ جلسه لیزر تراپی می‌توانند تسکین طولانی درد را در خود احساس کنند.

 

آیا در بیماری‌های حاد و مزمن قابل استفاده است؟

در موارد حاد اگر لیزردرمانی شانه وکتف بلافاصله بعد از آسیب (بدون خونریزی) صورت گیرد تاثیر ویژه‌ای خواهد داشت. هرچه التهاب سریع‌تر کاهش یابد طبعا شروع فرایند بهبود نیز بهتر خواهد بود. در آسیب‌های حاد، لیزرتراپی کمک می کند تا بدن سریع‌تر به عملکرد طبیعی خود بازگردد. در دردهای مزمن، لیزردرمانی اغلب جهت تسکین دردها و التهاب پایدار بکار می‌رود. در چنین شرایطی پزشکان جهت کاهش سریع التهاب در بیماران مبتلا به درد مزمن از لیزر پرتوان استفاده می‌کنند. از آن‌جایی که لیزرهای پر توان به پزشکان کمک می کنند تا درحالی که دوزهای درمانی مرتبط را ارائه می‌دهند ‌بتوانند منطقه وسیع‌تری را درمان کنند نتیجه مثبتی دردرمان بیماری‌های مزمن دارد.

 

برای هر شرایط درمان‌های لیزری خاص وجود دارد

 

لیزرهایی که دارای محدوده قدرت بیشتری هستند گزینه‌های درمانی مختلفی ارائه می‌دهند. لیزری که می‌تواند از ۰٫۵ تا ۲۵ وات تنظیم شده و عمل کند این امکان را برای پزشکان فراهم می‌کند تا به‌ آرامی و آهسته و یا با حداکثر توان انرژی درمان را انجام دهند. از طرفی در دسترس بودن سرهای مختلف لیزری که درمان‌های متعددی را انجام می‌دهند برای پزشکان مزایای کاربردی زیادی دارد. به‌عنوان مثال برخی از لیزرها مجهز به ۵ سر درمانی هستند که هر کدام برای تسهیل درمان خاصی طراحی شده‌اند. به‌عنوان مثال درمان زائده‌های استخوانی معمولا از طریق روش درمانی بدون تماس انجام می‌شود. اما با این وجود در درمان ساختارهای بافت عمیق مانند همسترینگ روش ماساژ لمسی با توپ کمک شایانی به کاهش انعکاس و پراکندگی کرده و با جابه‌جایی مایعات اضافی امکان نفوذ عمیق‌تر را فراهم می‌کند. سرهای لیزر که در اندازه‌های مختلف طراحی شده‌اند در کنترل درمان‌هایی که نیاز به دقت و ظرافت کاری دارند بسیار مفید هستند.

 

درمان‌ها حس خوبی دارند

 

یکی از رایج‌ترین سوالات مرتبط با لیزردرمانی این است که در طول لیزردرمانی چه احساسی به بیماران دست می‌دهد؟ پاسخ این سوال به نوع لیزری که استفاده می‌شود بستگی دارد. برخی از بیماران معمولا کمی هیجان دارند، برخی هیچ حس خاصی ندارند و برخی احساس گرمای ملایم و آرامش‌بخشی را می‌کنند. بسیاری از بیمارانی که تحت درمان با لیزرهای کم‌توان هستند خصوصا در لیزر‌ماساژ که با کمک سرهای حاوی توپ ماساژ انجام می‌شوند معمولا از درمان خود لذت می‌برند. طبق اظهارات بسیاری از بیمارانی که با لیزرهای پرتوان درمان شده‌اند این نوع لیزر موجب کاهش شدید درد می‌شود. کاربرد لیزرهای پرتوان تاثیر ویژه‌ای در درمان دردهای مزمن دارد.

 

درمان‌ها سریع انجام می شوند

 

جلسات درمان با لیزرهای کم‌توان با سرعت انجام می‌شوند و معمولا ۵ تا ۱۰ دقیقه بیشترطول نمی‌کشد. البته زمان درمان به سایز، عمق و شدت شرایط تحت درمان بستگی دارد. لیزرهای پرتوان قادرند میزان انرژی بیشتری را در فاصله زمانی کم به بدن انتقال دهند درنتیجه در لیزرهای پرتوان دوزهای درمانی خیلی سریع دریافت می‌شود.




 



                                 



۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۶:۴۶
دکتر داستانی

Image result for ‫فیزیوتراپی‬‎


آیا فیزیوتراپی واقعا در درمان موثر است؟

فیزیوتراپ‌ها معتقدند فیزیوتراپی شیوه‌ای با میزان ریسک پایین و فوائد بسیار است که می‌توان با استفاده از آن بسیاری از بیماری‌های مختلف را تشخیص داد و درمان کرد. فیزیوتراپی به تمامی افراد در سنین مختلف که به دلیل مشکلات پزشکی، بیماری‌ها یا مجروحیت‌ها، توانایی عادی خود در حرکت کردن را از دست می‌دهند کمک می‌کند و موجب می‌شود که بیمار به سطح سابق توانایی جسمی خود بازگردد.

پزشکان اغلب در بروز اولین نشانه یک مشکل به بیمار توصیه می‌کنند فیزیوتراپی انجام داده و محتاط‌ ترین و متعادل‌ترین گزینه بهترین است.

 

در اینجا 10 فایده مهم فیزیوتراپی برای بدن عنوان شده است:

 

1.      کاهش یا از بین بردن درد: درمان‌هایی از قبیل تحریک الکتریکی یا فراصوتی به تسکین درد کمک می‌کنند و توان ماهیچه‌ها و عملکرد مفاصل را برای کاهش درد کمر بهبود می‌بخشند. چنین درمان‌هایی همچنین از بازگشت مجدد درد جلوگیری می‌کنند.

 

2.      پیشگیری از برخی جراحی‌ها: در صورتی که فیزیوتراپی به از بین بردن درد یا درمان جراحت کمک کند نیازی به عمل جراحی نیست و در صورتی که انجام عمل جراحی لازم باشد از فیزیوتراپی پیش از عمل بهره برده‌اید. همچنین این روش موجب می‌شود بیمار پس از عمل جراحی سریع‌تر بهبود یابد زیرا بیمار نسبت به قبل از توان بدنی بیشتری برخوردار می‌شود.

 

3.      بهبود توان حرکتی: اگر در ایستادن، حرکت کردن و راه رفتن دچار مشکل هستید، فیزیوتراپی کمک‌کننده خواهد بود. همچنین انجام حرکات کششی و قدرتی توانایی جسمی برای حرکت کردن را تقویت می‌کند.

 

4.      بهبود شرایط جسمی پس از سکته مغزی: افراد به طور معمول پس از سکته مغزی بخشی از عملکرد و قدرت جسمی خود را از دست می‌دهند. فیزیوتراپی باعث می‌شود قسمت‌های ضعیف‌شده بدن قوی و محکم‌تر شوند.

 

5.      پیشگیری از آسیب‌های ورزشی یا بهبود سریعتر آنها: فیزیوتراپ‌ها می‌دانند چگونه ورزش‌های مختلف می‌توانند فرد را در معرض انواع خاصی از آسیب‌دیدگی‌ها قرار دهند و به همین دلیل انجام تمرینات و حرکات متناسب با شرایط فرد را به او توصیه می‌کنند.

 

6.      حفظ تعادل بدن و کاهش احتمال زمین‌خوردن: زمانی که فرد فیزیوتراپی را شروع می‌کند از نظر خطر احتمالی افتادن و شکستگی ناشی از آن، معاینه می‌شود و در صورتی که خطر افتادن برای فرد بالا باشد پزشک حرکت‌های ورزشی را به وی توصیه می‌کند که شرایطی مشابه با زندگی واقعی را برای او شبیه‌سازی کند و خطر حرکات شدید بیمار را تهدید نکند.

 

7.      کنترل دیابت و بیماری‌های عروقی: به عنوان بخشی از طرح کنترل دیابت، ورزش و تمرینات فیزیوتراپی می‌تواند به طور موثری به تنظیم قندخون کمک کند.

 

8.      کنترل مشکلات مرتبط با پیری: با بالا رفتن سن، احتمال ابتلای فرد به پوکی استخوان و آرتریت افزایش می‌یابد. فیزیوتراپی کمک می‌کند تا افراد در این گروه سنی تحرک بیشتری داشته باشند و تا مدتی بیشتر از این عارضه‌ها در امان بمانند.

 

9.      کنترل بیماری‌های قلبی و ریوی: در حالی که بیشتر بیماران پس از حمله قلبی دوره توانبخشی را به اتمام می‌رسانند ممکن است فیزیوتراپی به بازگشت عملکرد جسمی بدن کمک کند.

 

10.  کمک به کودکان در کنترل بیماری‌ها، آسیب‌دیدگی‌ها یا مشکلات حرکتی: فیزیوتراپی می‌تواند برای کودکان در بهبود مهارت‌های حرکتی و درمان مشکلات عصب شناختی موثر باشد.




 



                                 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۶:۱۲
دکتر داستانی

مگنت تراپی (مغناطیس درمانی) به معنی اعمال نیروی مغناطیس بر روی بدن به منظور بهره گیری از خواص درمانی آن می‌باشد. وقتی که از نیروی مغناطیسی برای اهداف درمان پوکی استخوان استفاده می‌شود، از آن به عنوان مغناطیس شفابخش یا بیومغناطیس نام می‌برند. استفاده از روش مغناطیس درمانی به زمان‌های بسیار قدیم باز می‌گردد، اما هنوز هم برای اهداف درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در برخی از کشورها این روش به یک فناوری بسیار پیشرفته تبدیل شده است. اخیراً در ایالات متحده آمریکا نیز این روش به طور قابل ملاحظه‌ای رواج پیدا کرده است.از روش مگنت درمانی می توان برای افزایش سرعت بهبود استخوان ، کاهش علائم پوکی استخوان و نیز کمک به کنترل درد و بازگشت تدریجی بیمار به فعالیت های عادی استفاده نمود. اغلب منتقدین روش مگنت درمانی معتقدند که آثار مثبت ناشی از این روش به خاطر خاصیت تلقینی (پلاسیبو) است و اثر واقعی در درمان بیماران ندارد. اما محققان ثابت کرده‌اند که استفاده از بیومغناطیس بر روی بدن باعث ایجاد یک میدان مغناطیسی ثابت می‌شود که می‌تواند به تعادل و قدرت بهبود خود به خودی بدن کمک کند.

 

 چه مشکلاتی را می توان با روش مگنت تراپی درمان کرد؟

 

بیماری هایی که امکان تشخیص یا درمان آنها با استفاده از روش مگنت تراپی وجود دارد شامل آرتروز گردن، کمر و ستون فقرات ، سرطان، مشکلات چرخش خون، نوروپاتی دیابتی (بیماری اعصاب)، فیبرومیالژیا، عملکرد نامناسب سیستم ایمنی، عفونت، التهاب، بی خوابی، اسکلروزِ چند گانه، درد عضلات، نوروپاتی، درد، آرتریت روماتوئید و استرس است. علاوه بر این با استفاده از مگنت درمانی می توان سطح انرژی بدن و طول عمر را افزایش داد. کاربردهای رایج مگنت تراپی به شرح زیر هستند:

 

  •     پوکی استخوان (روش‌های مگنت درمانی برای پوکی استخوان، از همان قانون‌های استفاده‌شده برای درمان آرتروز پیروی می‌کنند. در این روش‌ها، مگنت‌ها باید تا جای ممکن، به محل درد نزدیک شوند. همچنین می‌توان از مگنت‌ها برای ساخت دستبند، روپوش، کفی کفش و یا جوهرات برای درمان پوکی استخوان ، استفاده کرد.)از روش مگنت تراپی برای افزایش سرعت بهبود استخوان ، کاهش علائم پوکی استخوان و نیز کمک به کنترل درد و بازگشت تدریجی بیمار به فعالیت های عادی استفاده نمایند.

·         آرتروز، آرتروپاتی، اسپوندیلوز

·         انقباض عضلانی

·         ترک خوردگی و شکستن استخوان ها در نتیجه وارد شده ضربه یا فشار

·         مشکلات عضلانی

·         درد مزمن، التهاب و درد شدید مانند مگنت تراپی کمر درد

·         مشکلات سیستم خون رسانی

·         تنگی نفس

·         مشکلات پوستی

·         خستگی





 



                                 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۵:۵۵
دکتر داستانی

اگر چه ساز وکار تأثیر این روش هنوز هم یک موضوع چالش برانگیز به شمار می‌رود، اما معتبرترین نظریه در این زمینه توسط لینوس پائولینگ ارائه شده است که در سال ۱۹۵۴ میلادی برنده جایزه نوبل صلح شد. مگنت تراپی ( مغناطیس درمانی ) معمولاً شامل استفاده از آهنرباهای ثابت بر روی نقاطی از بدن است که دچار مشکل خاصی از جمله درد شده باشد. قدرت آهنرباها بر حسب واحد گاوس یا تسلا بیان می‌شود. یک تسلا معادل ۱۰۰۰۰ گاوس می‌باشد. آهنرباهای دارای خاصیت درمانی معمولاً قدرت مغناطیسی بیشتری در مقایسه با آهنرباهای معمولی از نوع مورد استفاده در یخچال‌ها دارند. اغلب آهنرباهای درمانی، قدرتی در حدود ۲۰۰ تا ۱۰۰۰۰ گاوس دارند. در حالی که قدرت آهنرباهای خانگی معمولاً در حدود ۲۰۰ گاوس است.

 

به خاطر انواع متعددی از میدان‌های الکترومغناطیسی که به طور طبیعی در داخل بدن وجود دارد، استفاده از مگنت تراپی برای درمان بیماری‌ها از جمله درمان کمر درد با مگنت تراپی، با استقبال قابل ملاحظه‌ای روبرو شده است. برای مثال انتقال امواج در سیستم عصبی و انقباض ماهیچه‌ها در اثر پیام‌های عصبی، فرایندهایی هستند که تحت تأثیر فعالیت‌های مغناطیسی انجام می‌گیرند. بزرگ‌ترین میدان مغناطیسی در بدن به وسیله قلب ایجاد می‌شود. چندین فعالیت فیزیولوژیکی مهم دیگر در بدن نیز وابسته به نیروهای مغناطیسی است.

 

یک تصور غلط که در مورد مگنت تراپی وجود دارد آن است که آهنرباهای ثابت، آهن موجود در گلبول‌های قرمز خون را جذب می‌کنند و باعث افزایش گردش خون می‌شوند. اما واقعیت آن است که آهن موجود در سلول‌های خونی به شکل مغناطیسی نیست. با این حال آهنرباها ممکن است بر روی سایر مولکول‌های باردار موجود در خون و دیگر قسمت‌های بدن تأثیر بگذارند. مغناطیس درمانی غالباً برای تسکین علائم درد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

مزایای مگنت تراپی چیست؟

 

دستگاه های مغناطیسی می توانند باعث افزایش جریان خون در مویرگ ها و خارج شدن اسید لاکتیک و سایر مواد فاسد از بافت های بدن شود و به این ترتیب کاهش درد و التهاب را برای فرد به همراه داشته باشند.این روش می تواند باعث افزایش گردش خون و اکسیژن به همراه گردش سایر مواد مغذی موجود در خون شود.

 

     بهبود فرآیند ترمیم شکستگی

     تاثیرگذاری قوی بر ترشح هورمون های خاص از غدد بدن

     تحریک و بهبود فعالیت آنزیم ها و سایر فرآیندهای فیزیولوژیک بدن




 



                                 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۵:۳۹
دکتر داستانی

پنج نوع از رایج‌ترین شیوه‌هایی که در مگنت درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد، عبارت‌اند از:

 

        باندهای انعطاف‌پذیر مغناطیسی: این باندها از مخلوط پودر آهن و لاستیک ساخته می‌شوند. باندهای انعطاف‌پذیر مغناطیسی معمولاً در محصولاتی همچون کفی مغناطیسی کفش و پدهای مخصوص مگنت تراپی مورد استفاده قرار می‌گیرند. باندهای انعطاف‌پذیر مغناطیسی معمولاً به شکل ورق یا نوار ساخته می‌شوند و عمدتاً برای مغناطیس درمانی در کفی‌های کفش بکار گرفته می‌شوند.

        مگنت سرامیکی: این نوع از مگنت از مخلوط سرامیک خاک رس و پودر آهن ساخته می‌شود. از این نوع مگنت در انواع مختلف محصولات مرتبط با مگنت درمانی استفاده می‌شود. مگنت سرامیکی به‌طور معمول در پدهای مخصوص بدن، تشک‌ها و باندهایی که به دور اندام‌های بدن بسته می‌شوند، بکار می‌رود.

        مگنت نئودیمیوم: اغلب در مگنت‌های تزئینی، جواهرات و دستبندها مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما به ‌صورت خاص بر روی نقاط ماشه‌ای درد و یا نقاط مخصوص طب سوزنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

        مگنت ساماریوم کبالت: این نوع از مگنت بیشتر در ساخت طلا و جواهرات باکیفیت بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد، در مواردی که نباید زنگ‌زدگی ایجاد شود. این نوع از مگنت بسیار گران و بسیار شکننده است، بنابراین ساخت آن دشوار و پرمشقت است.

        مگنت هماتیت: مگنت هماتیت خواص مغناطیسی طبیعی و زیستی زیادی برای انسان دارد. هماتیت مغناطیسی به‌عنوان یک ابزار تزئینی در زیورآلات باکیفیت به‌صورت مهره‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. به‌ عنوان ‌مثال استفاده از مگنت هماتیت در دستبند، گردنبند و کمربندهای مهره‌ای متداول است. به‌جای اینکه ابزارهای مغناطیسی را در زیورآلات قرار دهیم تا خاصیت مغناطیسی به دست آورند، در مگنت هماتیت خود زیورآلات مغناطیسی هستند.

 

موارد عدم استفاده

 

موارد منع مصرف مغناطیس درمانی، عبارت‌اند از:

 

        استفاده از ضربان‌سازها یا دفیبریلاتور خودکار داخلی

        بارداری

        وجود بدخیمی‌ها

        عفونت‌های حاد / سل فعال

        اختلالات غدد درون‌ریز

        خون‌ریزی‌ها

 

آیا مگنت تراپی بی‌خطر است؟

 

مگنت تراپی بسیار بی‌خطر است. این درمان ممکن است برخی از عوارض جانبی محدود برای فرد داشته باشد که به هیچ عنوان شرایط جدی در ارتباط با آن‌ها گزارش نشده است. این عوارض در اکثر موارد موقتی بوده و شامل احساس سوزش، بی‌حسی، احساس گرما، مشکلات خواب (فقط در 3 درصد بیماران مشاهده شده است)، کج‌خلقی و زودرنجی (در چند روز اول پس از درمان در بین حدود 4 % خانم‌ها و 1% آقایان مشاهده شده است)، مشکلات تمرکز، و تشدید موقت درد است.






                                 


۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۵:۲۲
دکتر داستانی

این بیماری عبارت است از التهاب بافت تاندونی در ناحیه مچ دست( در امتداد انگشت شست ). تاندون همان فیبر طناب مانندی است که عضله را به استخوان پیوند می دهد سینوویوم ، غشاء دور تاندون است که تاندون در آن به راحتی حرکت می کند در صورت التهاب تاندون و سینوویوم ، قسمت تاندونی انگشت شست تحریک شده و دردناک می شود .

علت بیماری : علت بیماری می تواند انجام کارهای تکراری مانند باز کردن درب قوطی ، گرفتن یک وسیله یا کودک بر روی دست باشد که باعث تحریک تاندون و درد در ناحیه انگشت شست می شود .                                                           

 

علائم و نشانه ها

درد مچ دست  : درد شایعترین علامت این بیماری است. درد در سطح خارجی مچ دست یعنی در طرفی که شست قرار دارد احساس میشود. این درد ممکن است به ساعد هم انتشار پیدا کند. درد با حرکت مچ دست و یا حرکت شست تشدید میشود. این شدید شدن درد در حرکاتی مثل چرخاندن دست یا مشت کردن یا گرفتن اجسام بوجود میاید

.تورم:  ورم در مچ دست و در طرفی که شست قرار دارد دیده میشود. این تورم در محل غلاف تاندون تحریک

شده است.

صدا دادن : یک احساس تقه در مو قع حرکت دادن مچ دست یا شست احساس می شود

  محدودیت حرکت  : حرکت شست و مچ دست به علت درد محدود میشود

 تشخیص بیماری دکرون

پزشک از بیمار می خواهد در حالی که انگشت شست در درون دست و انگشتان دیگر روی آن قرار گرفته عمل مشت کردن را انجام دهد . در این حالت مچ بیمار را بطرف انگشت کوچک خم میکند وجود درد در این وضعیت نشانه بیماری است .

                        

روش دیگر معاینه اینست که پزشک از بیمار میخواهد شست خود را ابداکت کرده یا به زبان دیگر از بقیه انگشتان دور کند. در همین حال پزشک با دست خود مانع از ابداکت شدن انگشت شست بیمار میشود. سعی بیمار در ابداکت کردن شست بر علیه مقاومت دست پزشک موجب بروز درد در بالای مچ دست میشود.

 

            

 

 

درمان بیماری دکرون

 تغییر رفتار :  کارهایی را که موجب درد میشود کمتر انجام میدهیم تا درد کمتر شود

 گرم کردن :  با گرم نگاه داشتن مچ دست بطور مثال با استفاده از یک مچ بند کشی میتوان درد را کاهش داد

 دارو  :  استفاده از داروهای ضد التهابی مانند سلبرکس و پیروکسیکام میتواند التهاب و درد را کم کند    

آتل یا اسپلینت  :این روش مچ دست بیمار به مدت چند هفته در یک اسپیلینت بی حرکت می شود این کاهش حرکت موجب می شود تا سایش تاندون در داخل غلاف کمتر شده و درد و تورم کاهش می یابد .

 

 تزریق:پزشک از تزریق کورتیکوستروئید در تاندون استفاده می کند.

جراحی  :  در طی جراحی غلاف تاندون باز می شود تا اجازه حرکت آسان را به تاندون بدهد و این امر باعث کاهش التهاب می گردد .







                                 


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۱:۳۲
دکتر داستانی



ورم زانو می‌تواند در اثر ضربه، استفاده مفرط مداوم یا بیماری باشد. ورم مفصل زانو موجب محدودیت عملکرد و کاهش انعطاف‌پذیری این مفصل می‌شود؛ به عبارتی منجر به سفتی و خشکی زانو می گردد. برای مثال ممکن است بیمار به راحتی نتواند زانوی ورم کرده را کاملاً خم یا صاف کند و همچنین زانو در حالت دراز کردن پا در زاویه ۱۵ تا ۲۵ درجه قرار بگیرد. احتمال دارد ورم زانو، بسته به عارضه زیربنایی و دامن زننده به تورم، با هیچ علامت دیگری توأم نباشد یا از سوی دیگر با درد، قرمزی و یا عدم تحمل وزن بدن همراه باشد. بیمار طبعاً تمایل دارد تا به علت احتمالی ورم زانو پی ببرد و علائم را به منظور پیشگیری از بروز مشکلات بیشتر درمان کند؛ خواه ورم زانو تنها اندکی موجب آزارش باشد، خواه وی را دچار دردی توان‌فرسا سازد. ورم مزمن یا طولانی مدت به آسیب بافت مفصل، تحلیل غضروف و نرم شدن استخوان می‌انجامد، بنابراین بهتر است هر چه سریع‌تراقدام به درمان ورم زانو نمود.

 

علائم ونشانه ها

 

ورم زانو در داخل آن باعث ایجاد علائم زیر می شود:

 

1-  بروز درد و گرفتگی در کل زانو

 

2-  شما ممکن است به دلیل تجمع مایع در زانو در خم کردن زانو با مشکل مواجه شوید و زمانیکه بخواهید مفصل را خم کنید، با درد مواجه شوید.

 

3-  بروز درد هنگام پیاده روی

 

4-  اگر دچار آسیب دیدگی های غضروف ها و لیگامنت ها (بافت های قوی که استخوان ها را به یکدیگر متصل کرده است)شوید، زانوی شما استقامت کافی نخواهد داشت. ممکن است مفصل زانو قفل شود ناگهانی خم شود و تعادل خود را از دست دهید (دریک موقعیت خاص دچارگرفتگی شود) گرفتگی ایجاد می شود.

 

5-   با شکستگی غضروف ها و استخوان های مفصل صدای قرچ قروچ بلندی در زمان آسیب دیدگی یا بعد از آسیب دیدگی زمانیکه بخواهید مفصل را حرکت دهید ایجاد می شود.

 

6-  در مفصل گرمای زیادی ایجاد می شود و قرمز می شود.

 

7-  در اطراف مفصل کبودی ایجاد می شود.

 

ورم زانو در بیرون آن باعث ایجاد علائم زیر می شود:

 

1-  بروز درد مستقما در ناحیه آسیب دیده

 

2-  قرمزی و افزایش حرارت در ناحیه متورم

 

3-  زمانیکه دچار آسیب دیدگی لیگامنت شده اید و قصد چرخش یا پرش دارید مفصل زانوی شما ناگهان خم می شود.

 

4-  فعالیت هایی که باعث ایجاد فشار روی ساختارهای آسیب دیده می شود، می تواند باعث افزایش درد و ورم زانو شود.

 

5-  زانو زدن و خم شدن میتواند باعث افزایش درد و ورم زیر زانو، بالای زانو و جلوی زانو شود.

 

6-  ممکن است مسقیما در قسمت بالا و زیر ناحیه آسیب دیده کبودی ایجاد شود







 



                                 

.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ آذر ۹۷ ، ۱۴:۵۳
دکتر داستانی





عوامل خطر

  • سن: ورم زانو معمولاً بیشتر در افراد مسن‌تر از ۵۵ سال بروز می‌یابد.
  • شرکت در فعالیت‌های ورزشی: شرکت کنندگان در ورزش‌های همراه با تغییر جهت ناگهانی، مانند بسکتبال، بیشتر در معرض ضربه‌ها و صدمه‌هایی هستند که باعث ورم زانو می‌شوند.
  • چاقی: اضافه وزن علاوه بر این که فشار مضاعفی را بر مفصل زانو وارد می‌کند به آسیب فرسایشی دامن زننده به ورم زانو نیز می‌انجامد. در این شرایط، احتمال ابتلا به استئوآرتریت، یکی از علل متداول ورم زانو، افزایش می‌یابد.

زمان مراجعه به پزشک

ورم زانوی ملایم تا متوسط را می توان در بسیاری موارد در خانه درمان کرد. بیمار باید در صورت مواجهه با موارد زیر به پزشک مراجعه کند:

  • ورم شدید زانو یا ناهنجاری و بدشکلی قابل ملاحظه آن
  • ناتوانی در صاف یا خم کردن کامل زانو
  • درد طاقت فرسای زانو (تسکین نیافتن درد علیرغم مصرف مسکن های غیرتجویز)
  • ناتوانی در انداختن وزن روی زانو یا احساس «خالی کردن» زانو
  • گرم یا قرمز شدن پوست روی زانو
  • بالا رفتن دمای بدن و تبدار بودن بیمار
  • فروکش نکردن ورم پس از گذشت ۳ روز یا بیشتر

تشخیص

سابقه پزشکی و معاینه بالینی: پزشک از بیمار می‌خواهد علائم، زمان و شیوه آسیب دیدگی و زمان ورم کردن زانو را شرح دهد. همچنین بیمار باید فعالیت‌های جدید خود، سابقه آسیب دیدگی و جراحی را نیز به پزشک توضیح دهد.
رادیوگرافی: اگر سابقه آسیب دیدگی و نشانه‌های آرتروز وجود داشته باشد، عکسبرداری از زانو برای اطمینان از عدم شکستگی یا دررفتگی زانو ضروری است.
ام آر آی (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی): ناهنجاری‌های استخوان یا مفصل زانو، برای مثال پارگی رباط، تاندون یا غضروف در ام آر آی دیده می‌شود.
سونوگرافی: روش تصویربرداری دیگری که برای مشاهده ناهنجاری‌های استخوان، رباط و تاندون مفید است.
آسپیراسیون زانو: متخصص ابتدا زانو را بی‌حس می‌کند، سپس مقداری از مایع را با سوزن از کپسول مفصل خارج می‌کند. مایع خارج شده برای وجود خون، باکتری یا کریستال‌های اسید اوریک آزمایش میشود.







                                 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ آذر ۹۷ ، ۱۴:۴۳
دکتر داستانی



آسیب‌دیدگی پای من چه زمانی بهبود می‌یابد؟

مسلماً شما هم می‌خواهید بدانید که چه زمانی به سراغ فعالیت‌های ورزشی و مسابقات خود باز گردید. بهبود آسیب‌دیدگی تاندون آشیل ممکن است که تا چند ماه طول بکشد، اما در واقع مدت آن به شدت آسیب‌دیدگی بستگی دارد. آسیب‌های مختلف با سرعت متفاوتی خوب می‌شوند. در طول مدتی که پارگی تاندون آشیل پای شما در حال بهبودی است، شما می‌توانید فعالیت فیزیکی خود را داشته باشید. البته باید در مورد فعالیت‌های فیزیکی جدیدی که باعث تشدید آسیب‌دیدگی نمی‌شود، مانند شنا با پزشک خود مشورت کنید. پای خود را به‌طور ناگهانی حرکت ندهید و از روی اجسام بلند نپرید. سعی نکنید که سطح تحرک و فعالیت بدنی خود را به حدی که قبل از آسیب‌دیدگی داشته‌اید برسانید، تا وقتی که:

  • بتوانید پای آسیب‌دیده خود را به راحتی و آزادانه مانند پای سالم خود حرکت بدهید.
  • قدرت پای آسیب‌دیده شما مشابه با پای سالمتان شود.
  • در زمان راه رفتن، پرش، دویدن یا پریدن روی یک پا، هیچ گونه دردی در پای آسیب‌دیده خود احساس نکنید.

به خاطر داشته باشید که اگر قبل از بهبودی کامل تاندون آشیل خود، فشار زیادی روی آن وارد کنید، احتمال بروز درد و معلولیت‌های دائمی برای شما وجود خواهد داشت.

پیشگیری از پارگی تاندون آشیل

اقدامات زیر برای پیشگیری از بروز مشکلات در تاندون آشیل مفید هستند و توصیه می شوند:

  • عضلات پشت ساق را کشش بدهید و تقویت کنید. عضلات پشت ساقتان را آن قر کشش بدهید که در آن ها احساس کش آمدن کامل و نه درد نمایید.تمرینات تقویت کننده ی عضلات پشت ساق نیز به آن ها اجازه می دهد که نیروی بیشتری را تحمل کنند .
  • تمرینات ورزشی خود را متنوع کنید. ورزشهای پر فشار نظیر دویدن را گاه با ورزش های کم فشار مثل پیاده روی و دوچرخه سواری و شنا جایگزین کنید.از فعالیت هایی که فشار بیش از حد به تاندون آشیل وارد می کنند مانند پرش و دویدن در سراشیبی بپرهیزید.
  • روی سطح مناسب بدوید. از دویدن روی سطوح سفت و لغزنده بپرهیزید.کفش های ورزشی مناسب با پاشنه ی نرم بپوشید.
  • شدت تمرین و ورزش خود را به آرامی زیاد کنید. مسافت و مدت و تناوب تمرینات خود را بیش از ۱۰ درصد در هفته افزایش ندهید.







                                 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ آبان ۹۷ ، ۱۵:۵۱
دکتر داستانی